MPDH’66


Het ontstaan 

Ik heb in 1992  de klei mogen ontdekken, ben met cursussen begonnen en vanuit daar ben ik me steeds verder gaan verdiepen in de klei en veel gedraaid waar ik in eerste instantie aan verslingerd was geraakt.

de keramiek die ik maak ontstaat vanuit de emoties, indrukken die opgevangen worden uit het dagelijks leven, de kleine dingen en de fantasie.

Bij het bewerken van de klei komt ieder moment erin terug, de emotie wordt verwerkt tijdens het kneden van de klei, het draaien op de draaischijf, het met de hand opbouwen of in  model brengen van een beeld.

Het kiezen voor verschillende vormen of werkmethodes zijn een vertaling ervan.


Het proces

Het is een enorme uitdaging om tijdens het proces te zien in hoeverre de klei meewerkt in z’n  plasticiteit en zich laat bewerken, meestal laat ik de klei een tijd “rotten” zodat de massa beter bewerkbaar  wordt en eigen.

Het beeld wat ik voor ogen heb om te maken werk ik uit tot het resultaat, het te omarmen wat het is geworden omdat het soms anders uitpakt dan het perfecte beeld, dat ineens niet zo perfect meer  is vanuit de creatie gezien.

Het is iedere keer weer een spannend moment om de oven deuren te openen, en het resultaat staat er.


Het eindproces

De glazuren die ik maak worden meestal gereduceerd gestookt tot 1260°C. Bij reductie kristalliseren de oxides die in het glazuur zitten. Hierdoor krijg je je het ossenbloedrood en Celadon glazuur, waar ik erg van houd.

Mijn inspiratiebron is Lucy Rie