De klei heb ik ontdekt in de fase dat ik volop aan het schilderen was en op een gegeven moment niet meer de geur kon verdragen van de olieverf waardoor ik een ander medium ben gaan zoeken. Bij toeval..in een pastorie in de oude kerk in Amstelveen, waar nu een appartementencomplex gebouwd wordt, vond ik mijn eerste lerares. Ik wilde van alles maar ik mocht van haar kleine bolletjes klei kneden en vervolgens leerde ik het draaien op de schopschijf. Ik was verkocht! Dat je allerlei vormen kan draaien op de schijf, is nog steeds een enorme uitdaging. Mijn leerproces begon en mede het experimenteren. Het was draaien en handvormen, los van elkaar of in de combinatie met elkaar. Op een gegeven moment is het niet alleen de klei maar ook het proces om de vorm een uitdrukking te geven en daar is glazuur voor nodig. De vorm geeft de emotie weer door de huid een structuur te geven. Voor mij maakt het glazuur het beeld “af ” of kan het ook helemaal uit balans brengen. Hoe dan ook, het is een cadeautje om een vorm zo hard als Steengoed een zacht oppervlakte te geven. Ik wil verder en heb een nieuw idee, maar eerst uitwerken….
